Η πριγκίπισσα του Τσάρντας (Pot pourri)

PDF cannot be displayed, please update.

Από την αρχαιότητα, η μουσική καταγραφή αποτέλεσε τον καθαυτό τρόπο οπτικής αναπαράστασης του ηχητικού φαινομένου, άλλοτε με λεπτομέρεια και άλλοτε υπό την μορφή οδηγού. Διαχρονικά, η οπτική αποτύπωση της μουσικής υπήρξε ο μοναδικός τρόπος για την αποθήκευση και την διατήρησή της στο χρόνο, αλλά και το αποκλειστικό μέσο για την αναπαραγωγή της. Σε κάθε περίπτωση, η οπτική μεταφορά θα πρέπει να λογιστεί ως επικουρικό εργαλείο, καθώς η προφορική διάδοση και η αποθήκευση στην μνήμη των καλλιτεχνών αποτέλεσαν τις πλέον διαχρονικές τεχνικές για την διάχυση της μουσικής μέσα στον χρόνο και τον χώρο. Κατά την επονομαζόμενη σήμερα «κλασική» μουσική περίοδο της Ευρώπης, με τα ισχυρότατα κέντρα παραγωγής της, όπως οι σημερινές Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, και ειδικά στην πορεία της προς τον Ρομαντισμό, η μουσική καταγραφή, η παρτιτούρα, λογίστηκε από ορισμένους συνθέτες ως η καθαυτή ενσάρκωση του έργου τους.

Όπως είναι λογικό, στον νεωτερικό καπιταλιστικό κόσμο, η μουσική καταγραφή, ως το βασικό εργαλείο υποστασιοποίησης της μουσικής, ενέταξε υπό την σκέπη της και ρεπερτόρια τα οποία δεν συνδέθηκαν, δεν διαδόθηκαν και δεν λειτούργησαν με βάση την καταγραφή τους. Αυτό πρόσφερε στα κέντρα πώλησης μουσικών προϊόντων ένα πρόσθετο εργαλείο για την επέκταση του δικτύου δράσης τους: οι μη-λόγιες μουσικές απέκτησαν έναν πρόσφορο τρόπο διακίνησής τους, ενισχύοντας την δημοφιλία τους, ακόμη και σε τόπους πολύ μακρινούς από αυτούς της αρχικής τους δημιουργίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όμως, το φαινόμενο της ηχογράφησης και αναπαραγωγής του ήχου ήρθε να αναδιατάξει τις σχέσεις, και να αποδιοργανώσει το status quo των εκδοτικών οίκων, διεκδικώντας κομμάτι της αγοράς, προσφέροντας ένα προϊόν εξαιρετικά πιο ολοκληρωμένο και άμεσο. Οι εκδοτικοί οίκοι προσπάθησαν μεν να αντιδράσουν με νομικά μέτρα, κατέστην όμως αδύνατη η ανακοπή της δυναμικής του νέου φαινομένου: η επικράτηση της εμπορικής δισκογραφίας είναι πλέον γεγονός, στο μεγαλύτερο κομμάτι του 20ού αιώνα.

Όσον αφορά τις μη-λόγιες μουσικές, οι εμπορικές έντυπες παρτιτούρες αποτελούν εκδόσεις των μουσικών κειμένων τραγουδιών ή ορχηστρικών κομματιών (για την εκδοτική δραστηριότητα στην Ελλάδα βλ. Lerch-Kalavrytinos, 2003: 4-5). Για τις ανάγκες των παρτιτουρών τα τραγούδια διασκευάζονταν κυρίως (αλλά όχι μόνο) για πιάνο ή για πιάνο και φωνή, σε γενικές γραμμές χωρίς σύνθετα εκτελεστικά ζητούμενα. Οι πολυοργανικές ή οι τεχνικά απαιτητικές ενορχηστρώσεις αποφεύγονταν συστηματικά. Κάτω από τις νότες της μελωδικής ανάπτυξης των τραγουδιστικών μερών τυπώνονταν οι στίχοι και, ενίοτε, και μεταφράσεις τους σε άλλες γλώσσες. Ως επί το πλείστον, οι παρτιτούρες είναι δίφυλλες ή τετράφυλλες και συνοδεύονται από το φιλοτεχνημένο με σχετική θεματολογία εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο.

Η εν λόγω 12σέλιδη παρτιτούρα τιτλοφορείται «Η Πριγκήπισσα του Τσάρντας» και περιέχει αποσπάσματα από την εξωτικών χαρακτηριστικών οπερέτα “Die Csárdásfürstin”, σε μουσική του Emmerich Kálmán και λιμπρέτο των Leo Stein και Bela Jenbach. Πρόκειται για απάνθισμα από διασκευές-συρραφές από μέρη του έργου, όπως τραγούδια, ντουέτα και ορχηστρικά. Συγκεκριμένα περιλαμβάνονται (κατά σειρά εμφάνισης στην παρτιτούρα):

– Απόσπασμα (σελ. 2) από το τραγούδι Heia, heia, in den Bergen ist mein Heimatland (Nr. 1 Lied, Sylva και χορωδία) της πρώτης πράξης (incipit: Χάι χα, χάι χα!)
– Απόσπασμα (σελ. 3-4) από το τραγούδι “O jag' dem Glück nicht nach-Ja so ein Teufelsweib” (Nr. 5 Lied, Sylva, Edwin, Boni, Feri και χορωδία) της πρώτης πράξης (incipit: Να τι θέλω στη ζωή)
– Το τραγούδι (σελ. 4-5) “Aus ist's mit der Liebe-Doch ganz ohne Weiber geht die Chose nicht” (Nr. 4 Lied, Boni και οκτώ γυναίκες) της πρώτης πράξης (incipit: Μια φορά κι εμέ μου ήρθε)
– Το ντουέτο (σελ. 5-6) “Tanzen möcht ich” (Nr. 12 Duett, Sylva, Edwin) της δεύτερης πράξης (incipit: Θα φωνάξω και θα τρέξω)
– Το ρεφρέν (σελ. 6-8)Weißt du es noch?” από το Nr. 9 Duett (Sylva, Edwin) της δεύτερης πράξης (incipit: Δεν λησμονώ)
– Το ντουέτο (σελ. 8-9) “Mädel guck-Das ist die Liebe” (Nr. 11 Duett Stasi, Boni) και τον χορό (Tanz) της δεύτερης πράξης (incipit: Μα και συ άκου δω)
– Το ντουέτο (σελ. 9-10) “Sich verlieben kann man öfters - Mädchen gibt es wunderfeine” (Nr. 3 Duett, Sylva, Edwin) της πρώτης πράξης (incipit: Εκεί πάντα αγαπιέσαι)
– To τερσέτο (σελ. 11-12) “Nimm Zeigeuner deine Geige - Jaj Mamám” (Nr. 14 Terzett, Sylva, Boni, Feri) και τον χορό (Tanz) από την τρίτη πράξη (incipit: Φέρε το βιολί σου ατσίγγανε)
–  Το ρεφρέν (σελ. 12) “Die Mädis vom Chantant” από το Nr. 2 March-Ensemble (Boni, Feri & οκτώ άντρες) της πρώτης πράξης (incipit: Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν)

Στο μονόχρωμο εξώφυλλο αναγράφονται οι δημιουργοί και ο εκδότης. Στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας του μουσικού κειμένου αναγράφονται τα εξής: “Publie par arrt avec Jos. Weinberger, Leipzig”, “Pour la Greece: exclusivite des Editions Et. Gaetanos. Athens” και ο κωδικός «Γ.Κ.Σ. 24».

Πρόκειται για παρτιτούρα για πιάνο σε σύστημα δύο πενταγράμμων. Οι στίχοι αναγράφονται στο πεντάγραμμο του δεξιού χεριού. Η συνήθης τακτική της προσθήκης πρόσθετου πενταγράμμου για τη μελωδία της φωνής δεν ακολουθείται εδώ, προφανώς για λόγους οικονομίας, καθώς η παρτιτούρα είναι ήδη εκτενής.

Η ίδια παρτιτούρα τυπώθηκε και με ελαφρώς διαφοροποιημένο εξώφυλλο (βλ. εδώ). Επίσης, κυκλοφόρησε άλλη μία έκδοση της παρτιτούρας από τον εκδοτικό οίκο Γαϊτάνου (βλ. εδώ).

Για περισσότερα σχετικά με την οπερέτα «Η Πριγκήπισσα του Τσάρντας», βλέπε εδώ.

Έρευνα και κείμενο: Γιώργος Ευαγγέλου, Λεονάρδος Κουνάδης και Νίκος Ορδουλίδης

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Stein Leo - Jenbach Bela
Ελληνικοί στίχοι: (Δεν αναγράφεται)
Χρονολογία έκδοσης:
[1916]
Τόπος έκδοσης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Πρώτες λέξεις:
Χάι χα, χάι χα
η πατρίδα μου είν' εκεί ψηλά
Εκδότης:
Έκδοσις Μουσικών Οίκων Γαϊτάνου (Πανεπιστημίου 69), Κωνσταντινίδου (Στοά Αρσακείου 1Α), Σταρρ (Στοά Αρσακείου 12, Αθήνα)
Έκδοση:
1
Κωδικός έκδοσης:
Γ.Κ.Σ. 24
Πρωτότυπα δικαιώματα:
Γαϊτάνος, Κωνσταντινίδης, Σταρρ
Φυσική περιγραφή:
Χαρτί, 32 Χ 24 εκ., 12 σελίδες, καλή κατάσταση
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
201812101342
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η πριγκίπισσα του Τσάρντας
(Pot pourri)", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=3240
Στίχοι:
(Nr. 1 Lied: Heia, heia, in den Bergen ist mein Heimatland)

Χάι χα, χάι χα!
Η πατρίδα μου είν' εκεί ψηλά
Ω, χάι χα! Ω, χάι χα!
Πάνω εις τα βράχια τα ψηλά
Εντελβάις ανθίζουνε
και τα χιόνια στολίζουνε
Χάι χα, ω, χάι χα
η καρδιά μ' εκεί πετά

(Nr. 5 Lied: O jag' dem Glück nicht nach-Ja so ein Teufelsweib)

Να τι θέλω στη ζωή, θέλω ν' αγαπήσω
Δώσε μου εσύ κρασί, θέλω να μεθύσω

Η αγάπη η χρυσή μας εγκαρδιώνει
όταν είν' αληθινή πώς μας εμψυχώνει

Μας αρπάζει την καρδιά, μας παίρνει το νου μας
με τα χάδια και φιλιά του καλού καιρού μας

Υπερασπίσου αν μπορείς
αν θα νικηθείς για μια διαβόλισσα
που πρωτογνώρισα
υπέφερα φρικτά και έπαθα πολλά
γι' αυτήν την γόησσα
Τι δεν απώλεσα

Γι' αυτήν την γόησσα πόσο θα πονώ!
Στα χάδια, στα φιλιά για πάντα θε να ζω
τους πόνους, τους καημούς, μ' αυτά να λησμονώ!

Στα χάδια, στα φιλιά για πάντα θε να ζήσω
μέσα στα γλέντια, στα γέλια, στη χαρά

(Nr. 4 Lied: Aus ist's mit der Liebe-Doch ganz ohne Weiber geht die Chose nicht)

Μια φορά κι εμέ μου ήρθε να στεφανωθώ
μα σαν σκέφτηκα καλά άλλαξα μυαλά

Κι αν ποτέ σ' αυτά τα δίχτυα ήθελα βρεθώ
την καρδιά δεν χαλώ, παίζω και γελώ
την καρδιά δεν χαλώ, παίζω και γελώ!

Είναι πια καιρός κι εγώ να γλεντήσω, να χαρώ

Αχ! Αχ... τι φρικτή που είναι η ζωή
σαν το τριαντάφυλλο χωρίς πνοή
Γι' αυτό ακόμη μια φορά
δώστε μου, δώστε μου φιλιά

Δίχως γυναίκα είναι η ζωή
σαν το τριαντάφυλλο χωρίς πνοή
Γι' αυτό εγώ τη συγχωρώ
και χωρίς αυτήν να ζήσω δεν ημπορώ

(Nr. 12 Duett: Tanzen möcht ich)

Θα φωνάξω και θα τρέξω σ' όλους να το πω
πιο όμορφη απ' όλες είσαι, σε ποθώ!

'Ελα μες στην άγκαλιά μου, δώσε μου φιλιά
την ευτυχία να βρούμε την παλιά

Τ' αγγελούδια τραγουδούν τον έρωτα
κι η καρδιά μου φτερουγίζει και σκιρτά

Σφίξε μέ τα μαρμαρένια μπράτσα σου
Αχ! Για να ξεψυχήσω μες στα μάτια σου

(Nr. 9 Duett: Weißt du es noch?)

Δεν λησμονώ,
αχ, δεν ξεχνά η καρδιά μου ένα καιρό
πως ήσουν όλη για με, δεν λησμονώ

Τις ώρες που 'χω περάσει μαζί με σε
Σε, θησαυρέ
τώρα σε λατρεύω, δεν σε λησμονώ

Αχ, εκείνη τη ζωή τη θυμούμαι
πάει, δεν γυρίζει πια και λυπούμαι
τι περάσαμε μαζί σαν θυμούμαι
Τι να γίνει, ας γελούμε

Τρα-λα λα λα λα λα λα, τη θυμούμαι
Τρα-λα λα λα λα λα λα, την λυπούμαι
με ρομάντσες σαν αυτό που περνούμε
δεν πεθαίνει πια κανείς

(Nr. 11 Duett: Mädel guck-Das ist die Liebe)

Μα και συ άκου δω, οι γυναίκες, που λες
είν' κακές, νευρικές και τρελές
Κι αν καμιάς μες στα δίχτυα πιαστείς
δεν μπορείς πια να ξεμπλεχτείς

Στη καρδιά σου χολή, φαρμάκι
χώνει ολόκληρο ποταμό
Σε τραβάει απ' τη μύτη σαν μικρό σκυλάκι
δεν έχεις γλιτωμό

Να η αγάπη, τρελλή αγάπη
που κάνει όλους τους ανθρώπους σαν τρελούς
Με χάδια αρχίζει, μας ξεμυαλίζει
κι ύστερα παύει και μας κάνει σαν τρελούς

(Nr. 3 Duett: Sich verlieben kann man öfters - Mädchen gibt es wunderfeine)

Εκεί πάντα αγαπιέσαι
μια φορά μόν' αγαπάς
κι όταν τύχει ν' αγαπήσεις
όλα, όλα τα ξεχνάς

Μάταια στην καρδιά σου συ θα λέγεις
'σύχασε, κουτή καρδιά
την αγάπη συ θα αποφεύγεις
κι αυτή θα σε κυβερνά

Όμορφα είν' τα κορίτσια
ο ερωτευμένος όμως
μίαν μόνον λαχταρά στον κόσμο αυτόν

Αυτή μόνον είν' ωραία
αυτή θα 'ναι πάντα νέα
αυτή, μόνο αυτή είναι η μόνη καλλονή

(Nr. 14 Terzett: Nimm Zeigeuner deine Geige-Jaj Mamám)

Φέρε το βιολί σου ατσίγγανε και παίξε το
Σύρε απάνω το δοξάρι σου το μαγικό

Παίξε μας να κλάψουμε
παίξε μας να γελάσουμε
παίξε μας ως που να φέξει η αυγή
Δώσε στο βιολί σου, δώσε του ψυχή

Ελάτε όλοι να γλεντήσουμε
και με αγάπη να μεθύσουμε
ποιος ξέρει αύριο πού θα βρεθεί
ίσως κι ο κόσμος να χαθεί

(Nr. 2 March-Ensemble: Die Mädis vom Chantant)

Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν
είν' η ζωή σας όλο γέλια
Περνούνε και πάν' τα κορίτσια του σαντάν
και ξεύρουν στους άνδρας να ρίχουν μάγια

Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν
ξέγνοιαστα πάντα αγαπάτε
και ως ροδίσει πάλι η αυγή
ευθύς στον έρωτα αλλαγή
και σ' άλλου αγκαλιά πετά-, πετάτε


PDF cannot be displayed, please update.

Από την αρχαιότητα, η μουσική καταγραφή αποτέλεσε τον καθαυτό τρόπο οπτικής αναπαράστασης του ηχητικού φαινομένου, άλλοτε με λεπτομέρεια και άλλοτε υπό την μορφή οδηγού. Διαχρονικά, η οπτική αποτύπωση της μουσικής υπήρξε ο μοναδικός τρόπος για την αποθήκευση και την διατήρησή της στο χρόνο, αλλά και το αποκλειστικό μέσο για την αναπαραγωγή της. Σε κάθε περίπτωση, η οπτική μεταφορά θα πρέπει να λογιστεί ως επικουρικό εργαλείο, καθώς η προφορική διάδοση και η αποθήκευση στην μνήμη των καλλιτεχνών αποτέλεσαν τις πλέον διαχρονικές τεχνικές για την διάχυση της μουσικής μέσα στον χρόνο και τον χώρο. Κατά την επονομαζόμενη σήμερα «κλασική» μουσική περίοδο της Ευρώπης, με τα ισχυρότατα κέντρα παραγωγής της, όπως οι σημερινές Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, και ειδικά στην πορεία της προς τον Ρομαντισμό, η μουσική καταγραφή, η παρτιτούρα, λογίστηκε από ορισμένους συνθέτες ως η καθαυτή ενσάρκωση του έργου τους.

Όπως είναι λογικό, στον νεωτερικό καπιταλιστικό κόσμο, η μουσική καταγραφή, ως το βασικό εργαλείο υποστασιοποίησης της μουσικής, ενέταξε υπό την σκέπη της και ρεπερτόρια τα οποία δεν συνδέθηκαν, δεν διαδόθηκαν και δεν λειτούργησαν με βάση την καταγραφή τους. Αυτό πρόσφερε στα κέντρα πώλησης μουσικών προϊόντων ένα πρόσθετο εργαλείο για την επέκταση του δικτύου δράσης τους: οι μη-λόγιες μουσικές απέκτησαν έναν πρόσφορο τρόπο διακίνησής τους, ενισχύοντας την δημοφιλία τους, ακόμη και σε τόπους πολύ μακρινούς από αυτούς της αρχικής τους δημιουργίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όμως, το φαινόμενο της ηχογράφησης και αναπαραγωγής του ήχου ήρθε να αναδιατάξει τις σχέσεις, και να αποδιοργανώσει το status quo των εκδοτικών οίκων, διεκδικώντας κομμάτι της αγοράς, προσφέροντας ένα προϊόν εξαιρετικά πιο ολοκληρωμένο και άμεσο. Οι εκδοτικοί οίκοι προσπάθησαν μεν να αντιδράσουν με νομικά μέτρα, κατέστην όμως αδύνατη η ανακοπή της δυναμικής του νέου φαινομένου: η επικράτηση της εμπορικής δισκογραφίας είναι πλέον γεγονός, στο μεγαλύτερο κομμάτι του 20ού αιώνα.

Όσον αφορά τις μη-λόγιες μουσικές, οι εμπορικές έντυπες παρτιτούρες αποτελούν εκδόσεις των μουσικών κειμένων τραγουδιών ή ορχηστρικών κομματιών (για την εκδοτική δραστηριότητα στην Ελλάδα βλ. Lerch-Kalavrytinos, 2003: 4-5). Για τις ανάγκες των παρτιτουρών τα τραγούδια διασκευάζονταν κυρίως (αλλά όχι μόνο) για πιάνο ή για πιάνο και φωνή, σε γενικές γραμμές χωρίς σύνθετα εκτελεστικά ζητούμενα. Οι πολυοργανικές ή οι τεχνικά απαιτητικές ενορχηστρώσεις αποφεύγονταν συστηματικά. Κάτω από τις νότες της μελωδικής ανάπτυξης των τραγουδιστικών μερών τυπώνονταν οι στίχοι και, ενίοτε, και μεταφράσεις τους σε άλλες γλώσσες. Ως επί το πλείστον, οι παρτιτούρες είναι δίφυλλες ή τετράφυλλες και συνοδεύονται από το φιλοτεχνημένο με σχετική θεματολογία εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο.

Η εν λόγω 12σέλιδη παρτιτούρα τιτλοφορείται «Η Πριγκήπισσα του Τσάρντας» και περιέχει αποσπάσματα από την εξωτικών χαρακτηριστικών οπερέτα “Die Csárdásfürstin”, σε μουσική του Emmerich Kálmán και λιμπρέτο των Leo Stein και Bela Jenbach. Πρόκειται για απάνθισμα από διασκευές-συρραφές από μέρη του έργου, όπως τραγούδια, ντουέτα και ορχηστρικά. Συγκεκριμένα περιλαμβάνονται (κατά σειρά εμφάνισης στην παρτιτούρα):

– Απόσπασμα (σελ. 2) από το τραγούδι Heia, heia, in den Bergen ist mein Heimatland (Nr. 1 Lied, Sylva και χορωδία) της πρώτης πράξης (incipit: Χάι χα, χάι χα!)
– Απόσπασμα (σελ. 3-4) από το τραγούδι “O jag' dem Glück nicht nach-Ja so ein Teufelsweib” (Nr. 5 Lied, Sylva, Edwin, Boni, Feri και χορωδία) της πρώτης πράξης (incipit: Να τι θέλω στη ζωή)
– Το τραγούδι (σελ. 4-5) “Aus ist's mit der Liebe-Doch ganz ohne Weiber geht die Chose nicht” (Nr. 4 Lied, Boni και οκτώ γυναίκες) της πρώτης πράξης (incipit: Μια φορά κι εμέ μου ήρθε)
– Το ντουέτο (σελ. 5-6) “Tanzen möcht ich” (Nr. 12 Duett, Sylva, Edwin) της δεύτερης πράξης (incipit: Θα φωνάξω και θα τρέξω)
– Το ρεφρέν (σελ. 6-8)Weißt du es noch?” από το Nr. 9 Duett (Sylva, Edwin) της δεύτερης πράξης (incipit: Δεν λησμονώ)
– Το ντουέτο (σελ. 8-9) “Mädel guck-Das ist die Liebe” (Nr. 11 Duett Stasi, Boni) και τον χορό (Tanz) της δεύτερης πράξης (incipit: Μα και συ άκου δω)
– Το ντουέτο (σελ. 9-10) “Sich verlieben kann man öfters - Mädchen gibt es wunderfeine” (Nr. 3 Duett, Sylva, Edwin) της πρώτης πράξης (incipit: Εκεί πάντα αγαπιέσαι)
– To τερσέτο (σελ. 11-12) “Nimm Zeigeuner deine Geige - Jaj Mamám” (Nr. 14 Terzett, Sylva, Boni, Feri) και τον χορό (Tanz) από την τρίτη πράξη (incipit: Φέρε το βιολί σου ατσίγγανε)
–  Το ρεφρέν (σελ. 12) “Die Mädis vom Chantant” από το Nr. 2 March-Ensemble (Boni, Feri & οκτώ άντρες) της πρώτης πράξης (incipit: Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν)

Στο μονόχρωμο εξώφυλλο αναγράφονται οι δημιουργοί και ο εκδότης. Στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας του μουσικού κειμένου αναγράφονται τα εξής: “Publie par arrt avec Jos. Weinberger, Leipzig”, “Pour la Greece: exclusivite des Editions Et. Gaetanos. Athens” και ο κωδικός «Γ.Κ.Σ. 24».

Πρόκειται για παρτιτούρα για πιάνο σε σύστημα δύο πενταγράμμων. Οι στίχοι αναγράφονται στο πεντάγραμμο του δεξιού χεριού. Η συνήθης τακτική της προσθήκης πρόσθετου πενταγράμμου για τη μελωδία της φωνής δεν ακολουθείται εδώ, προφανώς για λόγους οικονομίας, καθώς η παρτιτούρα είναι ήδη εκτενής.

Η ίδια παρτιτούρα τυπώθηκε και με ελαφρώς διαφοροποιημένο εξώφυλλο (βλ. εδώ). Επίσης, κυκλοφόρησε άλλη μία έκδοση της παρτιτούρας από τον εκδοτικό οίκο Γαϊτάνου (βλ. εδώ).

Για περισσότερα σχετικά με την οπερέτα «Η Πριγκήπισσα του Τσάρντας», βλέπε εδώ.

Έρευνα και κείμενο: Γιώργος Ευαγγέλου, Λεονάρδος Κουνάδης και Νίκος Ορδουλίδης

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Stein Leo - Jenbach Bela
Ελληνικοί στίχοι: (Δεν αναγράφεται)
Χρονολογία έκδοσης:
[1916]
Τόπος έκδοσης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Πρώτες λέξεις:
Χάι χα, χάι χα
η πατρίδα μου είν' εκεί ψηλά
Εκδότης:
Έκδοσις Μουσικών Οίκων Γαϊτάνου (Πανεπιστημίου 69), Κωνσταντινίδου (Στοά Αρσακείου 1Α), Σταρρ (Στοά Αρσακείου 12, Αθήνα)
Έκδοση:
1
Κωδικός έκδοσης:
Γ.Κ.Σ. 24
Πρωτότυπα δικαιώματα:
Γαϊτάνος, Κωνσταντινίδης, Σταρρ
Φυσική περιγραφή:
Χαρτί, 32 Χ 24 εκ., 12 σελίδες, καλή κατάσταση
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
201812101342
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η πριγκίπισσα του Τσάρντας
(Pot pourri)", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=3240
Στίχοι:
(Nr. 1 Lied: Heia, heia, in den Bergen ist mein Heimatland)

Χάι χα, χάι χα!
Η πατρίδα μου είν' εκεί ψηλά
Ω, χάι χα! Ω, χάι χα!
Πάνω εις τα βράχια τα ψηλά
Εντελβάις ανθίζουνε
και τα χιόνια στολίζουνε
Χάι χα, ω, χάι χα
η καρδιά μ' εκεί πετά

(Nr. 5 Lied: O jag' dem Glück nicht nach-Ja so ein Teufelsweib)

Να τι θέλω στη ζωή, θέλω ν' αγαπήσω
Δώσε μου εσύ κρασί, θέλω να μεθύσω

Η αγάπη η χρυσή μας εγκαρδιώνει
όταν είν' αληθινή πώς μας εμψυχώνει

Μας αρπάζει την καρδιά, μας παίρνει το νου μας
με τα χάδια και φιλιά του καλού καιρού μας

Υπερασπίσου αν μπορείς
αν θα νικηθείς για μια διαβόλισσα
που πρωτογνώρισα
υπέφερα φρικτά και έπαθα πολλά
γι' αυτήν την γόησσα
Τι δεν απώλεσα

Γι' αυτήν την γόησσα πόσο θα πονώ!
Στα χάδια, στα φιλιά για πάντα θε να ζω
τους πόνους, τους καημούς, μ' αυτά να λησμονώ!

Στα χάδια, στα φιλιά για πάντα θε να ζήσω
μέσα στα γλέντια, στα γέλια, στη χαρά

(Nr. 4 Lied: Aus ist's mit der Liebe-Doch ganz ohne Weiber geht die Chose nicht)

Μια φορά κι εμέ μου ήρθε να στεφανωθώ
μα σαν σκέφτηκα καλά άλλαξα μυαλά

Κι αν ποτέ σ' αυτά τα δίχτυα ήθελα βρεθώ
την καρδιά δεν χαλώ, παίζω και γελώ
την καρδιά δεν χαλώ, παίζω και γελώ!

Είναι πια καιρός κι εγώ να γλεντήσω, να χαρώ

Αχ! Αχ... τι φρικτή που είναι η ζωή
σαν το τριαντάφυλλο χωρίς πνοή
Γι' αυτό ακόμη μια φορά
δώστε μου, δώστε μου φιλιά

Δίχως γυναίκα είναι η ζωή
σαν το τριαντάφυλλο χωρίς πνοή
Γι' αυτό εγώ τη συγχωρώ
και χωρίς αυτήν να ζήσω δεν ημπορώ

(Nr. 12 Duett: Tanzen möcht ich)

Θα φωνάξω και θα τρέξω σ' όλους να το πω
πιο όμορφη απ' όλες είσαι, σε ποθώ!

'Ελα μες στην άγκαλιά μου, δώσε μου φιλιά
την ευτυχία να βρούμε την παλιά

Τ' αγγελούδια τραγουδούν τον έρωτα
κι η καρδιά μου φτερουγίζει και σκιρτά

Σφίξε μέ τα μαρμαρένια μπράτσα σου
Αχ! Για να ξεψυχήσω μες στα μάτια σου

(Nr. 9 Duett: Weißt du es noch?)

Δεν λησμονώ,
αχ, δεν ξεχνά η καρδιά μου ένα καιρό
πως ήσουν όλη για με, δεν λησμονώ

Τις ώρες που 'χω περάσει μαζί με σε
Σε, θησαυρέ
τώρα σε λατρεύω, δεν σε λησμονώ

Αχ, εκείνη τη ζωή τη θυμούμαι
πάει, δεν γυρίζει πια και λυπούμαι
τι περάσαμε μαζί σαν θυμούμαι
Τι να γίνει, ας γελούμε

Τρα-λα λα λα λα λα λα, τη θυμούμαι
Τρα-λα λα λα λα λα λα, την λυπούμαι
με ρομάντσες σαν αυτό που περνούμε
δεν πεθαίνει πια κανείς

(Nr. 11 Duett: Mädel guck-Das ist die Liebe)

Μα και συ άκου δω, οι γυναίκες, που λες
είν' κακές, νευρικές και τρελές
Κι αν καμιάς μες στα δίχτυα πιαστείς
δεν μπορείς πια να ξεμπλεχτείς

Στη καρδιά σου χολή, φαρμάκι
χώνει ολόκληρο ποταμό
Σε τραβάει απ' τη μύτη σαν μικρό σκυλάκι
δεν έχεις γλιτωμό

Να η αγάπη, τρελλή αγάπη
που κάνει όλους τους ανθρώπους σαν τρελούς
Με χάδια αρχίζει, μας ξεμυαλίζει
κι ύστερα παύει και μας κάνει σαν τρελούς

(Nr. 3 Duett: Sich verlieben kann man öfters - Mädchen gibt es wunderfeine)

Εκεί πάντα αγαπιέσαι
μια φορά μόν' αγαπάς
κι όταν τύχει ν' αγαπήσεις
όλα, όλα τα ξεχνάς

Μάταια στην καρδιά σου συ θα λέγεις
'σύχασε, κουτή καρδιά
την αγάπη συ θα αποφεύγεις
κι αυτή θα σε κυβερνά

Όμορφα είν' τα κορίτσια
ο ερωτευμένος όμως
μίαν μόνον λαχταρά στον κόσμο αυτόν

Αυτή μόνον είν' ωραία
αυτή θα 'ναι πάντα νέα
αυτή, μόνο αυτή είναι η μόνη καλλονή

(Nr. 14 Terzett: Nimm Zeigeuner deine Geige-Jaj Mamám)

Φέρε το βιολί σου ατσίγγανε και παίξε το
Σύρε απάνω το δοξάρι σου το μαγικό

Παίξε μας να κλάψουμε
παίξε μας να γελάσουμε
παίξε μας ως που να φέξει η αυγή
Δώσε στο βιολί σου, δώσε του ψυχή

Ελάτε όλοι να γλεντήσουμε
και με αγάπη να μεθύσουμε
ποιος ξέρει αύριο πού θα βρεθεί
ίσως κι ο κόσμος να χαθεί

(Nr. 2 March-Ensemble: Die Mädis vom Chantant)

Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν
είν' η ζωή σας όλο γέλια
Περνούνε και πάν' τα κορίτσια του σαντάν
και ξεύρουν στους άνδρας να ρίχουν μάγια

Κορίτσια, κορίτσια, κορίτσια του σαντάν
ξέγνοιαστα πάντα αγαπάτε
και ως ροδίσει πάλι η αυγή
ευθύς στον έρωτα αλλαγή
και σ' άλλου αγκαλιά πετά-, πετάτε


Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης