Η προδότρα

Επανέκδοση από τον δίσκο Concert Record Gramophone 3-14102, ο οποίος ηχογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Ιουλίου του 1910, με την Ελληνική εστουδιαντίνα. Στην ανατύπωση της Victor, στην Αμερική, το όνομα της εστουδιαντίνας παραλήφθηκε. Την ευθύνη της ηχογράφησης είχε ο ηχολήπτης Arthur Clarke.

Πρόκειται για μία από τις πολλές περιπτώσεις που υπογραμμίζουν τις στενές σχέσεις Νάπολης – Σμύρνης. Το  “Η προδότρα” ανήκει σε ένα corpus ηχογραφημένων τραγουδιών, στα οποία οι Έλληνες πρωταγωνιστές δανείστηκαν μουσική ή/και στίχο από προϋπάρχοντα ναπολιτάνικα. Άλλωστε, ούτως ή άλλως η συνθήκη των μαντολίνων, των κιθάρων, των μαρς, της φωνητικής πολυφωνίας και του bel canto φωνητικού ιδιώματος αποτελούν χαρακτηριστικά που φανερώνουν τις σχέσεις μεταξύ του Canzone Napoletana και του ελληνόφωνου αστικού λαϊκού τραγουδιού. Η δισκογραφία αποτελεί σημαντικότατο εργαλείο στην έρευνα και στην κατανόηση των σχέσεων αυτών.

Πρόκειται για διασκευή με ελληνικούς στίχους του ναπολιτάνικου τραγουδιού "'O sfizio" σε μουσική του συνθέτη Vincenzo Ricciardi (1873–1950) και στίχους του Antonio Barbieri (1859–1931). Η ναπολιτάνικη εκτέλεση του τραγουδιού ηχογραφήθηκε στη Νάπολη από το φωνητικό σύνολο Figli di Ciro, τον Μάιο του 1907 και στη Νέα Υόρκη από τον Francesco Daddi, περίπου τον Μάρτιο του 1908.

H παρτιτούρα του τραγουδιού περιλαμβάνεται στην έκδοση "Piedigrotta Pierrot 1905" (σελ. 13–14), η οποία κυκλοφόρησε στη Νάπολη από την cromotipografia Don Chisciotte 1905 και στην έκδοση Festa di Piedigrotta, ricordo 1906 (σελ. 8–9), η οποία κυκλοφόρησε στη Νάπολη το 1906 από τον οίκο Bideri. Το “Piedigrotta”, το οποίο διαβάζουμε στον τίτλο της έκδοσης, αφορά σε μία από τις πιο διάσημες και παλαιότερες θρησκευτικές γιορτές που πραγματοποιούνταν στη Νάπολη. Κατά την διάρκεια της γιορτής ένας μουσικός διαγωνισμός λάμβανε χώρα, ο οποίος κατά τον 19ο αιώνα μετατράπηκε σε δυναμικό φεστιβάλ. Το εν λόγω φεστιβάλ πήρε τη μορφή εμπορικού μηχανισμού, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση και προώθηση του ναπολιτάνικου τραγουδιού.

Έρευνα και κείμενο: Λεονάρδος Κουνάδης και Νίκος Ορδουλίδης

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
[Ναπολιτάνικοι στίχοι: Barbieri Antonio Ελληνικοί στίχοι: Άγνωστος]
Τραγουδιστές:
[Ελληνική Εστουδιαντίνα]
Χρονολογία ηχογράφησης:
03/07/1910
Τόπος ηχογράφησης:
Κωνσταντινούπολη
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Victor
Αριθμός καταλόγου:
63520-A
Αριθμός μήτρας:
1643y
Διάρκεια:
3:30
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Vi_63520_IProdotra
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η προδότρα", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=9429

Επανέκδοση από τον δίσκο Concert Record Gramophone 3-14102, ο οποίος ηχογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Ιουλίου του 1910, με την Ελληνική εστουδιαντίνα. Στην ανατύπωση της Victor, στην Αμερική, το όνομα της εστουδιαντίνας παραλήφθηκε. Την ευθύνη της ηχογράφησης είχε ο ηχολήπτης Arthur Clarke.

Πρόκειται για μία από τις πολλές περιπτώσεις που υπογραμμίζουν τις στενές σχέσεις Νάπολης – Σμύρνης. Το  “Η προδότρα” ανήκει σε ένα corpus ηχογραφημένων τραγουδιών, στα οποία οι Έλληνες πρωταγωνιστές δανείστηκαν μουσική ή/και στίχο από προϋπάρχοντα ναπολιτάνικα. Άλλωστε, ούτως ή άλλως η συνθήκη των μαντολίνων, των κιθάρων, των μαρς, της φωνητικής πολυφωνίας και του bel canto φωνητικού ιδιώματος αποτελούν χαρακτηριστικά που φανερώνουν τις σχέσεις μεταξύ του Canzone Napoletana και του ελληνόφωνου αστικού λαϊκού τραγουδιού. Η δισκογραφία αποτελεί σημαντικότατο εργαλείο στην έρευνα και στην κατανόηση των σχέσεων αυτών.

Πρόκειται για διασκευή με ελληνικούς στίχους του ναπολιτάνικου τραγουδιού "'O sfizio" σε μουσική του συνθέτη Vincenzo Ricciardi (1873–1950) και στίχους του Antonio Barbieri (1859–1931). Η ναπολιτάνικη εκτέλεση του τραγουδιού ηχογραφήθηκε στη Νάπολη από το φωνητικό σύνολο Figli di Ciro, τον Μάιο του 1907 και στη Νέα Υόρκη από τον Francesco Daddi, περίπου τον Μάρτιο του 1908.

H παρτιτούρα του τραγουδιού περιλαμβάνεται στην έκδοση "Piedigrotta Pierrot 1905" (σελ. 13–14), η οποία κυκλοφόρησε στη Νάπολη από την cromotipografia Don Chisciotte 1905 και στην έκδοση Festa di Piedigrotta, ricordo 1906 (σελ. 8–9), η οποία κυκλοφόρησε στη Νάπολη το 1906 από τον οίκο Bideri. Το “Piedigrotta”, το οποίο διαβάζουμε στον τίτλο της έκδοσης, αφορά σε μία από τις πιο διάσημες και παλαιότερες θρησκευτικές γιορτές που πραγματοποιούνταν στη Νάπολη. Κατά την διάρκεια της γιορτής ένας μουσικός διαγωνισμός λάμβανε χώρα, ο οποίος κατά τον 19ο αιώνα μετατράπηκε σε δυναμικό φεστιβάλ. Το εν λόγω φεστιβάλ πήρε τη μορφή εμπορικού μηχανισμού, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση και προώθηση του ναπολιτάνικου τραγουδιού.

Έρευνα και κείμενο: Λεονάρδος Κουνάδης και Νίκος Ορδουλίδης

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
[Ναπολιτάνικοι στίχοι: Barbieri Antonio Ελληνικοί στίχοι: Άγνωστος]
Τραγουδιστές:
[Ελληνική Εστουδιαντίνα]
Χρονολογία ηχογράφησης:
03/07/1910
Τόπος ηχογράφησης:
Κωνσταντινούπολη
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Victor
Αριθμός καταλόγου:
63520-A
Αριθμός μήτρας:
1643y
Διάρκεια:
3:30
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Vi_63520_IProdotra
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η προδότρα", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=9429

Δείτε επίσης