Σμυρνιά καμωματού

Συγκαταλέγεται στις ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 1932 για λογαριασμό της αμερικανικής δισκογραφικής εταιρείας RCA Victor.
Αναφέρει σχετικά ο Αριστομένης Καλυβιώτης (2019: 103): «Το 1932, και στο διάστημα 5 έως 10 Μαΐου, συνεργείο της "The Gramophone Co Ltd" πραγματοποίησε νέον κύκλο ηχογραφήσεων στην Ελλάδα. Οι αριθμοί που δόθηκαν στις μήτρες κυμαίνονται από το 1135 έως 1194 και οι ενδείξεις τους είναι: OK για τους δίσκους 25 εκατ. και 2K για τους δίσκους 30 εκατ. Από τα υπάρχοντα στοιχεία όμως προκύπτει ότι και οι 60 ηχογραφήσεις έγιναν για λογαριασμό της "Victor". Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν αποκλειστικά στην Αμερική με ετικέτες "Victor" ή "Orthophonic". Γιατί όλες αυτές οι ηχογραφήσεις, έχουν ένδειξη μήτρας 2Κ. Δεν προκύπτει όμως από κάποιο στοιχείο ότι σ' αυτές τις ηχοληψίες έχει κάποια συμμετοχή ο Τ. Δημητριάδης».

Στην ετικέτα του δίσκου αναγράφεται «Ρεμπέτικο». Συχνά, στο γλωσσάρι των ρεμπετόφιλων ο όρος «ρεμπέτικο» ταυτίζεται με πολύ συγκεκριμένες προδιαγραφές. Το ρεμπέτικο έχει ταυτιστεί με τον Πειραιά, και σημαία του αποτελεί το μπουζούκι. Από την άλλη, συχνά στην δημόσια σφαίρα αναφέρεται και η σχολή του «σμυρνέικου ρεμπέτικου», είτε ως μια κατηγοριοποίηση του είδους, είτε ως ο πρόδρομός του. Και όμως, η ιστορική δισκογραφία, δηλαδή τα δισκάκια που ξεκίνησαν να ηχογραφούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα σε όλον τον κόσμο, με πρωτόγονο εξοπλισμό και τεχνικές, φανερώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Η έρευνα σε αυτά τα τεκμήρια της ιστορικής δισκογραφίας φανερώνει πως ο όρος «ρεμπέτικο» ξεκινάει να τυπώνεται στις ετικέτες των δίσκων περίπου το 1912, σε ελληνικές ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Μέχρι στιγμής, έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 80 ηχογραφήματα, στην ετικέτα των οποίων αναγράφεται ο όρος. Δύο είναι τα εντυπωσιακά στοιχεία: αφενός, οι ηχογραφήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν την δεκαετία του 1910, του 1920 και του 1930. Ο Βαμβακάρης ξεκινάει να ηχογραφεί στην Αθήνα το 1933. Άρα, δεν μπορεί να ταυτιστεί, εύκολα και αποκλειστικά, η δική του δισκογραφική καριέρα με τον όρο. Τουναντίον, η λέξη «ρεμπέτικο» αρχίζει και εξαφανίζεται από τις ετικέτες, μετά το 1933. Αφετέρου, μια ακρόαση των μουσικών έργων που χαρακτηρίστηκαν στην ετικέτα ως «ρεμπέτικα», ξαφνιάζει. Κανένα από αυτά τα ηχογραφήματα δεν περιέχει μπουζούκι. Επιπλέον, ένα κομμάτι των μουσικών έργων δεν «κοιτάζει» στα ανατολικά. Συνολικά, τα μέχρι τώρα ευρήματα αφορούν ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στην Αθήνα, τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο. Φαίνεται πως ο όρος υπήρξε μάλλον επινόηση της δισκογραφίας, της πρώιμης αυτής βιομηχανίας του ήχου, της οποίας οι αποφάσεις καθόρισαν πολλές φορές τις εξελίξεις, σχετικά με το ιστορικό αυτό ρεπερτόριο και τον τρόπο με τον οποίο αυτό έφτασε στα αυτιά μας.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Σκαρβέλης Κώστας
Τραγουδιστές:
Νταλγκάς [Διαμαντίδης] Αντώνης
Χρονολογία ηχογράφησης:
07/05/1932
Τόπος ηχογράφησης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Orthophonic
Αριθμός καταλόγου:
S-633-A
Αριθμός μήτρας:
2K 1166-1
Διάρκεια:
4:33
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 12'' (30 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Orth_S_633_SmyrniaKamomatou
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Σμυρνιά καμωματού", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=4310

Συγκαταλέγεται στις ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 1932 για λογαριασμό της αμερικανικής δισκογραφικής εταιρείας RCA Victor.
Αναφέρει σχετικά ο Αριστομένης Καλυβιώτης (2019: 103): «Το 1932, και στο διάστημα 5 έως 10 Μαΐου, συνεργείο της "The Gramophone Co Ltd" πραγματοποίησε νέον κύκλο ηχογραφήσεων στην Ελλάδα. Οι αριθμοί που δόθηκαν στις μήτρες κυμαίνονται από το 1135 έως 1194 και οι ενδείξεις τους είναι: OK για τους δίσκους 25 εκατ. και 2K για τους δίσκους 30 εκατ. Από τα υπάρχοντα στοιχεία όμως προκύπτει ότι και οι 60 ηχογραφήσεις έγιναν για λογαριασμό της "Victor". Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν αποκλειστικά στην Αμερική με ετικέτες "Victor" ή "Orthophonic". Γιατί όλες αυτές οι ηχογραφήσεις, έχουν ένδειξη μήτρας 2Κ. Δεν προκύπτει όμως από κάποιο στοιχείο ότι σ' αυτές τις ηχοληψίες έχει κάποια συμμετοχή ο Τ. Δημητριάδης».

Στην ετικέτα του δίσκου αναγράφεται «Ρεμπέτικο». Συχνά, στο γλωσσάρι των ρεμπετόφιλων ο όρος «ρεμπέτικο» ταυτίζεται με πολύ συγκεκριμένες προδιαγραφές. Το ρεμπέτικο έχει ταυτιστεί με τον Πειραιά, και σημαία του αποτελεί το μπουζούκι. Από την άλλη, συχνά στην δημόσια σφαίρα αναφέρεται και η σχολή του «σμυρνέικου ρεμπέτικου», είτε ως μια κατηγοριοποίηση του είδους, είτε ως ο πρόδρομός του. Και όμως, η ιστορική δισκογραφία, δηλαδή τα δισκάκια που ξεκίνησαν να ηχογραφούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα σε όλον τον κόσμο, με πρωτόγονο εξοπλισμό και τεχνικές, φανερώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Η έρευνα σε αυτά τα τεκμήρια της ιστορικής δισκογραφίας φανερώνει πως ο όρος «ρεμπέτικο» ξεκινάει να τυπώνεται στις ετικέτες των δίσκων περίπου το 1912, σε ελληνικές ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Μέχρι στιγμής, έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 80 ηχογραφήματα, στην ετικέτα των οποίων αναγράφεται ο όρος. Δύο είναι τα εντυπωσιακά στοιχεία: αφενός, οι ηχογραφήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν την δεκαετία του 1910, του 1920 και του 1930. Ο Βαμβακάρης ξεκινάει να ηχογραφεί στην Αθήνα το 1933. Άρα, δεν μπορεί να ταυτιστεί, εύκολα και αποκλειστικά, η δική του δισκογραφική καριέρα με τον όρο. Τουναντίον, η λέξη «ρεμπέτικο» αρχίζει και εξαφανίζεται από τις ετικέτες, μετά το 1933. Αφετέρου, μια ακρόαση των μουσικών έργων που χαρακτηρίστηκαν στην ετικέτα ως «ρεμπέτικα», ξαφνιάζει. Κανένα από αυτά τα ηχογραφήματα δεν περιέχει μπουζούκι. Επιπλέον, ένα κομμάτι των μουσικών έργων δεν «κοιτάζει» στα ανατολικά. Συνολικά, τα μέχρι τώρα ευρήματα αφορούν ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στην Αθήνα, τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο. Φαίνεται πως ο όρος υπήρξε μάλλον επινόηση της δισκογραφίας, της πρώιμης αυτής βιομηχανίας του ήχου, της οποίας οι αποφάσεις καθόρισαν πολλές φορές τις εξελίξεις, σχετικά με το ιστορικό αυτό ρεπερτόριο και τον τρόπο με τον οποίο αυτό έφτασε στα αυτιά μας.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Σκαρβέλης Κώστας
Τραγουδιστές:
Νταλγκάς [Διαμαντίδης] Αντώνης
Χρονολογία ηχογράφησης:
07/05/1932
Τόπος ηχογράφησης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Orthophonic
Αριθμός καταλόγου:
S-633-A
Αριθμός μήτρας:
2K 1166-1
Διάρκεια:
4:33
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 12'' (30 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Orth_S_633_SmyrniaKamomatou
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Σμυρνιά καμωματού", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=4310

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης