Έπρεπε ν' ακούσει τον μπαμπά

Πρόκειται για διασκευή με ελληνικούς στίχους του ντουέτου Lori - Hubert "Hätt' ich doch gefolgt dem Großpapa" από τη δεύτερη πράξη της τρίπρακτης οπερέτας "Die Faschingsfee" (γαλλικά: "La Fée de carnaval", ελληνικά: "Νεράιδα της αποκριάς") σε μουσική του Emmerich Kálmán και γερμανικό λιμπρέτο των Alfred Maria Willner και Rudolf Österreicher. Η τρίπρακτη οπερέτα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Johann Strauss-Theater της Βιέννης στις 21 Σεπτεμβρίου 1917.

Αποτελεί την αναθεωρημένη, γερμανική εκδοχή της ουγγρικής οπερέτας του συνθέτη "Zsuzsi kisasszony" σε λιμπρέτο των Martos - M. Bródy, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Vig theatre της Βουδαπέστης στις 21 Φεβρουαρίου 1915.

Ανάμεσα στις δύο οπερέτες, αυτή του 1915 και του 1917, είχε παρεμβληθεί το 1916 μία ακόμα αμερικανική εκδοχή της. Πρόκειται για την οπερέτα με τον τίτλο "Miss Springtime" η οποία παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ στο New Amsterdam Theatre της Νέας Υόρκης στις 25 Σεπτεμβρίου 1916, συμπληρώνοντας 224 παραστάσεις. Το αγγλικό λιμπρέτο, βασισμένο στην ουγγρική εκδοχή, υπέγραφαν οι Guy Bolton and Herbert Reynolds ενώ συμπεριλήφθηκαν και τέσσερα τραγούδια σε μουσική του Jerom Kern.

Μία από τις παλιότερες ηχογραφήσεις του ντουέτου, ίσως η πρώτη, πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο το 1918 από τη Molly Wessely και τον Eugen Rex για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρείας Gramophone (19190 l - 3-44156), με τον τίτλο "Loreley-Duett".

Στην οπερέτα βασίστηκε και η ομότιτλη γερμανική ταινία "Die Faschingsfee" που ξεκίνησε τις προβολές της στις κινηματογραφικές αίθουσες του Μονάχου στις 14 Φεβρουαρίου 1931.


Η οπερέτα παραστάθηκε στην ελληνική γλώσσα στο θέατρο "Κυβέλης" στη Σμύρνη στις 20 και 21 Φεβρουαρίου 1922 από τον θίασο Έλλης Αφεντάκη, στο θέατρο "Σμύρνης" στις 7 Απριλίου του ίδιου χρόνου από άγνωστο θίασο (βλ. Σταύρος Γιαβρής, "Τα μουσικοθεατρικά δρώμενα στη Σμύρνη το 1922 και η εφημερίδα Εστία", πτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Σχολή Μουσικών Σπουδών, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Άρτα Μάιος 2018, σελ. 61) καθώς και στο "Νέον Θέατρο" (πρώην Σκαίτιγκ) της Κωνσταντινούπολης από τον θίασο Αλεξάνδρας Καλλινέα (σύμπραξη Δημητρίου Βερώνη) σε διασκευή των Σύλβιου - Επιθεωριτού (sic) πιθανότατα τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα συλλεχθέντα στοιχεία αποτελεί τη μοναδική ηχογράφηση του τραγουδιού στην ελληνική ιστορική δισκογραφία.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
[Γερμανικό λιμπρέτο: Willner Alfred Maria - Österreicher Rudolf Ελληνικοί στίχοι: Άγνωστος]
Τραγουδιστές:
Σαβαρής Γιώργος, Μηλιάρης Τζον, Λουσιέν [Μηλιάρης Λουκιανός]
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Ορχήστρα
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Λαντσέττα Εδ.
Χρονολογία ηχογράφησης:
1927
Τόπος ηχογράφησης:
Μιλάνο (;)
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Columbia England
Αριθμός καταλόγου:
8096
Αριθμός μήτρας:
20201
Διάρκεια:
2:44
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_8096_EprepeNAkouseiTonBaba
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Έπρεπε ν' ακούσει τον μπαμπά ", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=9528

Πρόκειται για διασκευή με ελληνικούς στίχους του ντουέτου Lori - Hubert "Hätt' ich doch gefolgt dem Großpapa" από τη δεύτερη πράξη της τρίπρακτης οπερέτας "Die Faschingsfee" (γαλλικά: "La Fée de carnaval", ελληνικά: "Νεράιδα της αποκριάς") σε μουσική του Emmerich Kálmán και γερμανικό λιμπρέτο των Alfred Maria Willner και Rudolf Österreicher. Η τρίπρακτη οπερέτα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Johann Strauss-Theater της Βιέννης στις 21 Σεπτεμβρίου 1917.

Αποτελεί την αναθεωρημένη, γερμανική εκδοχή της ουγγρικής οπερέτας του συνθέτη "Zsuzsi kisasszony" σε λιμπρέτο των Martos - M. Bródy, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Vig theatre της Βουδαπέστης στις 21 Φεβρουαρίου 1915.

Ανάμεσα στις δύο οπερέτες, αυτή του 1915 και του 1917, είχε παρεμβληθεί το 1916 μία ακόμα αμερικανική εκδοχή της. Πρόκειται για την οπερέτα με τον τίτλο "Miss Springtime" η οποία παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ στο New Amsterdam Theatre της Νέας Υόρκης στις 25 Σεπτεμβρίου 1916, συμπληρώνοντας 224 παραστάσεις. Το αγγλικό λιμπρέτο, βασισμένο στην ουγγρική εκδοχή, υπέγραφαν οι Guy Bolton and Herbert Reynolds ενώ συμπεριλήφθηκαν και τέσσερα τραγούδια σε μουσική του Jerom Kern.

Μία από τις παλιότερες ηχογραφήσεις του ντουέτου, ίσως η πρώτη, πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο το 1918 από τη Molly Wessely και τον Eugen Rex για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρείας Gramophone (19190 l - 3-44156), με τον τίτλο "Loreley-Duett".

Στην οπερέτα βασίστηκε και η ομότιτλη γερμανική ταινία "Die Faschingsfee" που ξεκίνησε τις προβολές της στις κινηματογραφικές αίθουσες του Μονάχου στις 14 Φεβρουαρίου 1931.


Η οπερέτα παραστάθηκε στην ελληνική γλώσσα στο θέατρο "Κυβέλης" στη Σμύρνη στις 20 και 21 Φεβρουαρίου 1922 από τον θίασο Έλλης Αφεντάκη, στο θέατρο "Σμύρνης" στις 7 Απριλίου του ίδιου χρόνου από άγνωστο θίασο (βλ. Σταύρος Γιαβρής, "Τα μουσικοθεατρικά δρώμενα στη Σμύρνη το 1922 και η εφημερίδα Εστία", πτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Σχολή Μουσικών Σπουδών, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Άρτα Μάιος 2018, σελ. 61) καθώς και στο "Νέον Θέατρο" (πρώην Σκαίτιγκ) της Κωνσταντινούπολης από τον θίασο Αλεξάνδρας Καλλινέα (σύμπραξη Δημητρίου Βερώνη) σε διασκευή των Σύλβιου - Επιθεωριτού (sic) πιθανότατα τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα συλλεχθέντα στοιχεία αποτελεί τη μοναδική ηχογράφηση του τραγουδιού στην ελληνική ιστορική δισκογραφία.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
[Γερμανικό λιμπρέτο: Willner Alfred Maria - Österreicher Rudolf Ελληνικοί στίχοι: Άγνωστος]
Τραγουδιστές:
Σαβαρής Γιώργος, Μηλιάρης Τζον, Λουσιέν [Μηλιάρης Λουκιανός]
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Ορχήστρα
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Λαντσέττα Εδ.
Χρονολογία ηχογράφησης:
1927
Τόπος ηχογράφησης:
Μιλάνο (;)
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά
Εκδότης:
Columbia England
Αριθμός καταλόγου:
8096
Αριθμός μήτρας:
20201
Διάρκεια:
2:44
Θέση τεκμηρίου:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Φυσική περιγραφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_8096_EprepeNAkouseiTonBaba
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Έπρεπε ν' ακούσει τον μπαμπά ", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=9528

Δείτε επίσης