Σύμφωνα με την παρτιτούρα του τραγουδιού, η οποία εκδόθηκε στην Αθήνα από τον εκδοτικό οίκο «Μουσική» του Ζ. Μακρή με τίτλο «Πω! Πω! Πω! Πω!», πρόκειται για το ντούετο Αγαμέμνονα - Μίνας από την τρίπρακτη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη «Ο αρλεκίνος». Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 3 Ιουνίου 1920 από τον θίασο Παπαϊωάννου στο θέατρο Παπαϊωάννου.

Εκτός από την παρούσα εκτέλεση, το τραγούδι ηχογραφήθηκε αρκετές φορές στην ελληνική ιστορική δισκογραφία. Ενδεικτικά:

– «Ο μόρτης», Τέτος Δημητριάδης, Νέα Υόρκη, 15 Μαΐου 1922, (Victor B-26357 – 73347-A).
– «Πω, πω, πω, πω», Μαρίκα Παπαγκίκα – Γρηγόριος Γεωργίου και ορχήστρα, Νέα Υόρκη, Σεπτέμβριος 1923 (Columbia 89410 – 7003-F).
– «Πω! πω! πω!», Ελένη Βλαχοπούλου – Φ. Ταμπουράς και ορχήστρα, Αθήνα, Μάρτιος 1926 (His Master's Voice BJ 305-1 – AO-134).
– «Πω πω πω», Δεσποινίς Βίλμα – Γιώργος Βιδάλης και ορχήστρα, Βερολίνο, 1929 (Odeon Go 1137 – GA 1440).

Τον Μάρτιο του 1929, η Columbia Greek Orchestra θα πραγματοποιήσει στη Νέα Υόρκη τέσσερις ηχογραφήσεις για την ελληνική αγορά των ΗΠΑ, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται και «Ο μόρτης» (W 206205-1 – 56174F). Παρά την ονομασία της ορχήστρας, κρίνοντας από τον ήχο αλλά και από τις σημειώσεις του Spottswood (1990: 1143) στην ορχήστρα συμμετέχουν οι Εβραίοι μουσικοί Abe Schwartz (Ρουμανία, 1881 - Νέα Υόρκη, 1963) και Dave Tarras (Τεπλίκ, Ουκρανία, 1895 ή 1898 – Νέα Υόρκη, 13 Φεβρουαρίου 1989). Επιπροσθέτως, στον «Μόρτη» ακούγεται και ένας ακόμη περιβόητος σκοπός: αυτός τον οποίο συναντάμε στα «Κασάπικο», «Νίνα» και τα εβραϊκά τους διακείμενα (βλ. στις καρτέλες των προαναφερθέντων ελληνικών τίτλων).

Περίπου το 1947–1948, και πάλι στην Αμερική, ο Ιωάννης Χαλικιάς (μπουζούκι) ηχογραφεί, μαζί με τον Nick Yortamas (κιθάρα), για λογαριασμό της δικής του εταιρείας Athena Recordings (1903) το «Τρικούβερτο – Χασάπικο». Στην ηχογράφηση αυτή το αρχικό θέμα που παίζει ο Χαλικιάς είναι αυτό που εξετάζουμε, ενώ (από το 1′ 09″) ακούγεται και το δεσπόζον θέμα από το «Βλάχικο συρτό».

Το τραγούδι κυκλοφόρησε από την εταιρεία Orfeon, για την οποία αναφέρει ο Αριστομένης Καλυβιώτης (2002: 109-110):

«Η εταιρεία Orfeon (Blumenthal Record and Talking Machine Co Ltd), ιδιοκτησίας των αδελφών Herman και Julius Blumenthal, άρχισε ηχογραφήσεις στα τέλη του 1910 με αρχές του 1911 στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε και εργοστάσιο παραγωγής δίσκων. Οι αδελφοί Blumenthal, πριν ανοίξουν την Orfeon, ήταν αντιπρόσωποι της Odeon στην Κωνσταντινούπολη. Στις ετικέτες των δίσκων της εταιρείας εμφανίζεται πολλές φορές αντί για Orfeon Record η φίρμα Orfeos Record ή και η ελληνική "Ορφείον". Στο ρεπερτόριό της περιλαμβανόταν πολλά ελληνικά τραγούδια».