Αναφέρει για την ηχογράφηση ο Παναγιώτης Κουνάδης (2010, 3: 58)

«Από τα πρώτα ρεμπέτικα των μεταναστών που δημιουργήθηκαν στην Αμερική. Πρόκειται για έξυπνη και χιουμοριστική καταγραφή του τι μπορούσε να συναντήσει κανείς στις διάφορες Πολιτείες των ΗΠΑ όπου υπήρχαν ισχυρές κοινότητες Ελλήνων.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε πρώτη εκτέλεση από τον Επαμεινώνδα Ασημακόπουλο με μικροδιαφορές στους στίχους και με τίτλο "Το γουέστ".
Προφανώς στην ετικέτα αυτής της δεύτερης εκτέλεσης υπάρχει τυπογραφικό λάθος ("Το τουστ").
Επαναφέρθηκε στη δισκογραφία από τον Αρμένιο τραγουδιστή Μάρκο Μελκόν Αλεμσεριάν (Marko Melkon Alemsherian) μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τίτλο "Σακραμέντο, Μπόστον, Νέα Υόρκη".
Ο Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης) μας τραγούδησε ένα παρόμοιο, σε μουσική και στίχους, τραγούδι το οποίο, όπως κατέθεσε, το είχε γράψει στο ξεκίνημα της καριέρας του στην Αμερική τη δεκαετία του 1910.

Σακραμέντο (Sacramento), Βαλέο (Vallejo) και Λοντάι (Lodi): πόλεις στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας.
Σολέκι (Salt Lake City): πόλη στη Πολιτεία της Γιούτα.
Μπιούτι (Butte): πόλη στη Πολιτεία της Μοντάνα.
Σάουθ (South): Νότος. Εννοεί την περιοχή της Φλόριδας, στον κόλπο του Μεξικού, όπου υπάρχει το πλησιέστερο ελληνικό χωριό των σφουγγαράδων, το Τάρπον Σπρινγκς. Εκεί ζούσε και ο Γιώργος Κατσαρός από τις αρχές τις δεκαετίας του 1960.
Τσέντζι (chance): τύχη, ευκαιρία.
Σέντσι (cent): αμερικανικό νόμισμα, υποδιαίρεση του δολαρίου ίση προς το ένα εκατοστό του».