Η Ιταλίδα
Elle est de l'Italie

PDF cannot be displayed, please update.

Από την αρχαιότητα, η μουσική καταγραφή αποτέλεσε τον καθαυτό τρόπο οπτικής αναπαράστασης του ηχητικού φαινομένου, άλλοτε με λεπτομέρεια και άλλοτε υπό την μορφή οδηγού. Διαχρονικά, η οπτική αποτύπωση της μουσικής υπήρξε ο μοναδικός τρόπος για την αποθήκευση και την διατήρησή της στο χρόνο, αλλά και το αποκλειστικό μέσο για την αναπαραγωγή της. Σε κάθε περίπτωση, η οπτική μεταφορά θα πρέπει να λογιστεί ως επικουρικό εργαλείο, καθώς η προφορική διάδοση και η αποθήκευση στην μνήμη των καλλιτεχνών αποτέλεσαν τις πλέον διαχρονικές τεχνικές για την διάχυση της μουσικής μέσα στον χρόνο και τον χώρο. Κατά την επονομαζόμενη σήμερα «κλασική» μουσική περίοδο της Ευρώπης, με τα ισχυρότατα κέντρα παραγωγής της, όπως οι σημερινές Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, και ειδικά στην πορεία της προς τον Ρομαντισμό, η μουσική καταγραφή, η παρτιτούρα, λογίστηκε από ορισμένους συνθέτες ως η καθαυτή ενσάρκωση του έργου τους.

Όπως είναι λογικό, στον νεωτερικό καπιταλιστικό κόσμο, η μουσική καταγραφή, ως το βασικό εργαλείο υποστασιοποίησης της μουσικής, ενέταξε υπό την σκέπη της και ρεπερτόρια τα οποία δεν συνδέθηκαν, δεν διαδόθηκαν και δεν λειτούργησαν με βάση την καταγραφή τους. Αυτό πρόσφερε στα κέντρα πώλησης μουσικών προϊόντων ένα πρόσθετο εργαλείο για την επέκταση του δικτύου δράσης τους: οι μη-λόγιες μουσικές απέκτησαν έναν πρόσφορο τρόπο διακίνησής τους, ενισχύοντας την δημοφιλία τους, ακόμη και σε τόπους πολύ μακρινούς από αυτούς της αρχικής τους δημιουργίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όμως, το φαινόμενο της ηχογράφησης και αναπαραγωγής του ήχου ήρθε να αναδιατάξει τις σχέσεις, και να αποδιοργανώσει το status quo των εκδοτικών οίκων, διεκδικώντας κομμάτι της αγοράς, προσφέροντας ένα προϊόν εξαιρετικά πιο ολοκληρωμένο και άμεσο. Οι εκδοτικοί οίκοι προσπάθησαν μεν να αντιδράσουν με νομικά μέτρα, κατέστην όμως αδύνατη η ανακοπή της δυναμικής του νέου φαινομένου: η επικράτηση της εμπορικής δισκογραφίας είναι πλέον γεγονός, στο μεγαλύτερο κομμάτι του 20ού αιώνα.

Όσον αφορά τις μη-λόγιες μουσικές, οι εμπορικές έντυπες παρτιτούρες αποτελούν εκδόσεις των μουσικών κειμένων τραγουδιών ή ορχηστρικών κομματιών (για την εκδοτική δραστηριότητα στην Ελλάδα βλ. Lerch-Kalavrytinos, 2003: 4-5). Για τις ανάγκες των παρτιτουρών τα τραγούδια διασκευάζονταν κυρίως (αλλά όχι μόνο) για πιάνο ή για πιάνο και φωνή, σε γενικές γραμμές χωρίς σύνθετα εκτελεστικά ζητούμενα. Οι πολυοργανικές ή οι τεχνικά απαιτητικές ενορχηστρώσεις αποφεύγονταν συστηματικά. Κάτω από τις νότες της μελωδικής ανάπτυξης των τραγουδιστικών μερών τυπώνονταν οι στίχοι και, ενίοτε, και μεταφράσεις τους σε άλλες γλώσσες. Ως επί το πλείστον, οι παρτιτούρες είναι δίφυλλες ή τετράφυλλες και συνοδεύονται από το φιλοτεχνημένο με σχετική θεματολογία εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο.

Η εν λόγω τετρασέλιδη παρτιτούρα περιλαμβάνει διασκευή του γαλλικού τραγουδιού "Elle est de l'Italie", σε μουσική του Eugène Gavel και στίχους των Armand Foucher και Jean Rodor. Τους στίχους μετέφρασε ο Β. Βεκιαρέλλης.

Στο μονόχρωμο εξώφυλλο, το οποίο κοσμεί σχέδιο με τριαντάφυλλα, αναγράφεται ο τίτλος του τραγουδιού στην ελληνική και γαλλική γλώσσα, «Δι' άσμα και κλειδοκύμβαλον», τα ονόματα των δημιουργών, του μεταφραστή και ο εκδότης.

Στο μονόχρωμο οπισθόφυλλο καταγράφονται οι υπόλοιποι ελληνικοί στίχοι και υπάρχει διαφημιστική καταχώρηση του εκδότη.

Το μουσικό κείμενο αποτελείται από σύστημα τριών πενταγράμμων (δύο για πιάνο και ένα για φωνή) και συνοδεύεται από τους στίχους σε δύο γλώσσες (ελληνικά και γαλλικά). Στο κάτω μέρος των σελίδων του μουσικού κειμένου αναγράφεται ο κωδικός «G. 1120 F.».

Για περισσότερα σχετικά με το τραγούδι βλέπε εδώ.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Γαλλικοί στίχοι: Foucher Armand, Rodor Jean
Ελληνικοί στίχοι: Βεκιαρέλλης Β.
Τόπος έκδοσης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά - Γαλλικά
Πρώτες λέξεις:
Ένας Γάλλος επήγε μια φορά
Un Français se promenant un beausoir
Εκδότης:
Εκδοτικός Οίκος Γεωργίου Δ. Φέξη
Κωδικός έκδοσης:
G. 1120 F.
Πρωτότυπα δικαιώματα:
Εκδοτικός Οίκος Γεωργίου Δ. Φέξη
Φυσική περιγραφή:
Χαρτί, 32,6 x 24,8 εκ., 4 σελίδες, καλή κατάσταση, μέτρια κατάσταση, με σκισίματα και επιδιορθώσεις με αυτοκόλλητη ταινία
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
202310221535
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η Ιταλίδα
Elle est de l'Italie", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=11295
Στίχοι:
Ελληνικοί στίχοι

Ένας Γάλλος επήγε μια φορά
στο Μιλάνο και είδε μια γλυκιά
ομορφούλα, τσαχπινούλα
και με χαρά σ' αυτήν πήγε κοντά

Η μικρή δεν μιλούσε γαλλικά
μα μια φλόγα είχε νιώσει στην καρδιά
η μικρούλα, η τσαχπινούλα
γι' αυτό ευθύς στον Γάλλο απαντά:

Στην Ιταλία ζούσα, γλεντούσα, γελούσα
και πάντα εζητούσα αγάπη τρυφερή!...
Αγάπη εγώ γυρεύω, γι' αυτό σε λατρεύω
και δέχομ' από σένα ένα γλυκό φιλί!

Στη στιγμή πλησιάζει την μικρή
και της δίνει ένα γλυκό φιλί
Κι η μικρούλα, η τσαχπινούλα
γλυκιά ματιά του ρίχνει τρυφερή

Στο Παρίσι την πόλη την τερπνή
θε να ζούμε ζωή κι οι δυο χρυσή
έλα τώρα με εμένα
ν' απολαύσεις χαρά και ηδονή

Στην Ιταλία ζούσα, γλεντούσα, γελούσα
και πάντα εζητούσα αγάπη τρυφερή!...
Αγάπη εγώ γυρεύω, γι' αυτό σε λατρεύω
και δέχομ' από σένα ένα γλυκό φιλί!

Γαλλικοί στίχοι

Un Français se promenant un beau soir
Dans Milan vit une fille à l'œil noir
Très bien faite et seulette...
Il l'accosta et le cœur rempli d'espoir.

La mignonne ne parlait pas bien français
Mais l'amour son p'tit cœur le comprenait
Car poème! La nuit même
Elle se donna tandis que l' amant chantait:

"Elle est de l'Italie, Ma mie Jolie!...
J'ai l'âm' toute ravie en voyant ses beaux yeux!..."
Il dit à la fillette: "Fleurette Coquette,
A Paris, ma brunette, on s'e pous'ra tous deux!"

PDF cannot be displayed, please update.

Από την αρχαιότητα, η μουσική καταγραφή αποτέλεσε τον καθαυτό τρόπο οπτικής αναπαράστασης του ηχητικού φαινομένου, άλλοτε με λεπτομέρεια και άλλοτε υπό την μορφή οδηγού. Διαχρονικά, η οπτική αποτύπωση της μουσικής υπήρξε ο μοναδικός τρόπος για την αποθήκευση και την διατήρησή της στο χρόνο, αλλά και το αποκλειστικό μέσο για την αναπαραγωγή της. Σε κάθε περίπτωση, η οπτική μεταφορά θα πρέπει να λογιστεί ως επικουρικό εργαλείο, καθώς η προφορική διάδοση και η αποθήκευση στην μνήμη των καλλιτεχνών αποτέλεσαν τις πλέον διαχρονικές τεχνικές για την διάχυση της μουσικής μέσα στον χρόνο και τον χώρο. Κατά την επονομαζόμενη σήμερα «κλασική» μουσική περίοδο της Ευρώπης, με τα ισχυρότατα κέντρα παραγωγής της, όπως οι σημερινές Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, και ειδικά στην πορεία της προς τον Ρομαντισμό, η μουσική καταγραφή, η παρτιτούρα, λογίστηκε από ορισμένους συνθέτες ως η καθαυτή ενσάρκωση του έργου τους.

Όπως είναι λογικό, στον νεωτερικό καπιταλιστικό κόσμο, η μουσική καταγραφή, ως το βασικό εργαλείο υποστασιοποίησης της μουσικής, ενέταξε υπό την σκέπη της και ρεπερτόρια τα οποία δεν συνδέθηκαν, δεν διαδόθηκαν και δεν λειτούργησαν με βάση την καταγραφή τους. Αυτό πρόσφερε στα κέντρα πώλησης μουσικών προϊόντων ένα πρόσθετο εργαλείο για την επέκταση του δικτύου δράσης τους: οι μη-λόγιες μουσικές απέκτησαν έναν πρόσφορο τρόπο διακίνησής τους, ενισχύοντας την δημοφιλία τους, ακόμη και σε τόπους πολύ μακρινούς από αυτούς της αρχικής τους δημιουργίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όμως, το φαινόμενο της ηχογράφησης και αναπαραγωγής του ήχου ήρθε να αναδιατάξει τις σχέσεις, και να αποδιοργανώσει το status quo των εκδοτικών οίκων, διεκδικώντας κομμάτι της αγοράς, προσφέροντας ένα προϊόν εξαιρετικά πιο ολοκληρωμένο και άμεσο. Οι εκδοτικοί οίκοι προσπάθησαν μεν να αντιδράσουν με νομικά μέτρα, κατέστην όμως αδύνατη η ανακοπή της δυναμικής του νέου φαινομένου: η επικράτηση της εμπορικής δισκογραφίας είναι πλέον γεγονός, στο μεγαλύτερο κομμάτι του 20ού αιώνα.

Όσον αφορά τις μη-λόγιες μουσικές, οι εμπορικές έντυπες παρτιτούρες αποτελούν εκδόσεις των μουσικών κειμένων τραγουδιών ή ορχηστρικών κομματιών (για την εκδοτική δραστηριότητα στην Ελλάδα βλ. Lerch-Kalavrytinos, 2003: 4-5). Για τις ανάγκες των παρτιτουρών τα τραγούδια διασκευάζονταν κυρίως (αλλά όχι μόνο) για πιάνο ή για πιάνο και φωνή, σε γενικές γραμμές χωρίς σύνθετα εκτελεστικά ζητούμενα. Οι πολυοργανικές ή οι τεχνικά απαιτητικές ενορχηστρώσεις αποφεύγονταν συστηματικά. Κάτω από τις νότες της μελωδικής ανάπτυξης των τραγουδιστικών μερών τυπώνονταν οι στίχοι και, ενίοτε, και μεταφράσεις τους σε άλλες γλώσσες. Ως επί το πλείστον, οι παρτιτούρες είναι δίφυλλες ή τετράφυλλες και συνοδεύονται από το φιλοτεχνημένο με σχετική θεματολογία εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο.

Η εν λόγω τετρασέλιδη παρτιτούρα περιλαμβάνει διασκευή του γαλλικού τραγουδιού "Elle est de l'Italie", σε μουσική του Eugène Gavel και στίχους των Armand Foucher και Jean Rodor. Τους στίχους μετέφρασε ο Β. Βεκιαρέλλης.

Στο μονόχρωμο εξώφυλλο, το οποίο κοσμεί σχέδιο με τριαντάφυλλα, αναγράφεται ο τίτλος του τραγουδιού στην ελληνική και γαλλική γλώσσα, «Δι' άσμα και κλειδοκύμβαλον», τα ονόματα των δημιουργών, του μεταφραστή και ο εκδότης.

Στο μονόχρωμο οπισθόφυλλο καταγράφονται οι υπόλοιποι ελληνικοί στίχοι και υπάρχει διαφημιστική καταχώρηση του εκδότη.

Το μουσικό κείμενο αποτελείται από σύστημα τριών πενταγράμμων (δύο για πιάνο και ένα για φωνή) και συνοδεύεται από τους στίχους σε δύο γλώσσες (ελληνικά και γαλλικά). Στο κάτω μέρος των σελίδων του μουσικού κειμένου αναγράφεται ο κωδικός «G. 1120 F.».

Για περισσότερα σχετικά με το τραγούδι βλέπε εδώ.

Δημιουργός (Συνθέτης):
Στιχουργός:
Γαλλικοί στίχοι: Foucher Armand, Rodor Jean
Ελληνικοί στίχοι: Βεκιαρέλλης Β.
Τόπος έκδοσης:
Αθήνα
Γλώσσα/ες:
Ελληνικά - Γαλλικά
Πρώτες λέξεις:
Ένας Γάλλος επήγε μια φορά
Un Français se promenant un beausoir
Εκδότης:
Εκδοτικός Οίκος Γεωργίου Δ. Φέξη
Κωδικός έκδοσης:
G. 1120 F.
Πρωτότυπα δικαιώματα:
Εκδοτικός Οίκος Γεωργίου Δ. Φέξη
Φυσική περιγραφή:
Χαρτί, 32,6 x 24,8 εκ., 4 σελίδες, καλή κατάσταση, μέτρια κατάσταση, με σκισίματα και επιδιορθώσεις με αυτοκόλλητη ταινία
Προέλευση:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
202310221535
Άδεια χρήσης:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η Ιταλίδα
Elle est de l'Italie", 2019, https://vmrebetiko.gr/item?id=11295
Στίχοι:
Ελληνικοί στίχοι

Ένας Γάλλος επήγε μια φορά
στο Μιλάνο και είδε μια γλυκιά
ομορφούλα, τσαχπινούλα
και με χαρά σ' αυτήν πήγε κοντά

Η μικρή δεν μιλούσε γαλλικά
μα μια φλόγα είχε νιώσει στην καρδιά
η μικρούλα, η τσαχπινούλα
γι' αυτό ευθύς στον Γάλλο απαντά:

Στην Ιταλία ζούσα, γλεντούσα, γελούσα
και πάντα εζητούσα αγάπη τρυφερή!...
Αγάπη εγώ γυρεύω, γι' αυτό σε λατρεύω
και δέχομ' από σένα ένα γλυκό φιλί!

Στη στιγμή πλησιάζει την μικρή
και της δίνει ένα γλυκό φιλί
Κι η μικρούλα, η τσαχπινούλα
γλυκιά ματιά του ρίχνει τρυφερή

Στο Παρίσι την πόλη την τερπνή
θε να ζούμε ζωή κι οι δυο χρυσή
έλα τώρα με εμένα
ν' απολαύσεις χαρά και ηδονή

Στην Ιταλία ζούσα, γλεντούσα, γελούσα
και πάντα εζητούσα αγάπη τρυφερή!...
Αγάπη εγώ γυρεύω, γι' αυτό σε λατρεύω
και δέχομ' από σένα ένα γλυκό φιλί!

Γαλλικοί στίχοι

Un Français se promenant un beau soir
Dans Milan vit une fille à l'œil noir
Très bien faite et seulette...
Il l'accosta et le cœur rempli d'espoir.

La mignonne ne parlait pas bien français
Mais l'amour son p'tit cœur le comprenait
Car poème! La nuit même
Elle se donna tandis que l' amant chantait:

"Elle est de l'Italie, Ma mie Jolie!...
J'ai l'âm' toute ravie en voyant ses beaux yeux!..."
Il dit à la fillette: "Fleurette Coquette,
A Paris, ma brunette, on s'e pous'ra tous deux!"

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης