Η ηχογράφηση περιλαμβάνει το τραγούδι «Τα καημένα τα νιάτα» ή «Τα νιάτα», σε μουσική και στίχους του Αττίκ. Στην ελληνική ιστορική δισκογραφία έχουν εντοπιστεί πέντε ακόμη εκτελέσεις του τραγουδιού:

– «Τα νιάτα», Ελληνική Εστουδιαντίνα και Γιώργος Βιδάλης, Κωνσταντινούπολη, 1919-1920 (Orfeon S 3146 – 12040).
– «Τα νιάτα», Γιώργος Βιδάλης και Γιώργος Σαβαρής με τη συνοδεία ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Γρηγόρη Κωνσταντινίδη, Αθήνα, 1926 (Odeon Gο 310 – GA-1100/A 154179).
– «Τα νιάτα», Τζον Μηλιάρης με τη συνοδεία πιάνου, Μιλάνο, 1928 (Columbia UK 20190 – 8088).
– «Τα νιάτα», Πωλ Γαδ, Αθήνα, 1928 (Homocord G-4-32047).
– «Τα καημένα τα νιάτα», Στέλλα Γκρέκα, ΗΠΑ, δεκαετία του 1950 (Liberty 445 και Atticon Att-135 – 445).

Η παρτιτούρα του τραγουδιού κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μιχαήλ Καζάζη (βλ. εδώ και εδώ) και από τις εκδόσεις Γρηγόρη Κωνσταντινίδη (βλ. εδώ).

Ο Αττίκ (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Κλέωνος Τριανταφύλλου, 1885 – 1944) ήταν συνθέτης, στιχουργός, πιανίστας και τραγουδιστής και συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού. Γόνος εύπορης οικογένειας Ελλήνων της Αιγύπτου, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια, ήρθε από μικρή ηλικία σε επαφή με τη μουσική, λαμβάνοντας μαθήματα πιάνου και φλάουτου. Το 1902 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, συνέχισε τις μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και παράλληλα φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1907 έως το 1913 έζησε στο Παρίσι, όπου πραγματοποίησε αξιόλογη σταδιοδρομία ως συνθέτης, συνεργαζόμενος με κορυφαίους μουσικούς, στιχουργούς και τραγουδιστές του γαλλικού τραγουδιού. Από την περίοδο αυτή εντοπίζονται σε παρτιτούρες περισσότερες από 280 συνθέσεις του (βλ. ενδεικτικά εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ), τις οποίες υπέγραφε ως Cléon Triandaphyl ή C. Attic. Πρόκειται κυρίως για γαλλόφωνα τραγούδια, ορισμένα από τα οποία ηχογραφήθηκαν και στη δισκογραφία των 78 στροφών (βλ. ενδεικτικά εδώ και εδώ), αλλά και έργα για πιάνο, οπερέτες (βλ. εδώ και εδώ) κ.ά. Το 1930 ίδρυσε τη «Μάντρα του Αττίκ», έναν καλλιτεχνικό χώρο που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού και ανέδειξε νέους δημιουργούς και ερμηνευτές (για περισσότερα σχετικά με το έργο και τη ζωή του Αττίκ, βλέπε εδώ, εδώ και εδώ).

Τον Ιανουάριο του 1923 η Mme Emma Liebel Des Concerts De Paris ηχογραφεί στο Παρίσι, σε στίχους του Georges Milandy, τη γαλλόφωνη εκδοχή του παρόντος τραγουδιού με τον τίτλο "Mon chéri" (Odeon Ki 533 – A 75154).

Η γαλλική παρτιτούρα (βλέπε εδώ) εκδόθηκε από τις Édition Universelle E. Joullot στο Παρίσι το 1923. Στο εξώφυλλο της παρτιτούρας αναγράφεται ότι πρόκειται για τραγούδι "chanson réaliste comique" που ερμήνευσε η Grafouillette.