Βαρέθηκα τον κόσμο πια, καλογριά θα γίνω και απάνω σε ψηλό βουνό μονάχη μου θα μείνω και απάνω σε ψηλό βουνό, μανούλα μου, μονάχη μου θα μείνω
Στα μαύρα το κορμάκι μου για πάντα θα το ντύσω τη φλόγα π’ έχω στην καρδιά, ψεύτη ντουνιά, ίσως και τηνε σβήσω τη φλόγα π’ έχω στην καρδιά, ε ρε ντουνιά, ίσως και τηνε σβήσω
— Άιντα! Ώ, λα λα!
Καλογριά θε να γινώ, θα μπω σε μοναστήρι και θ’ αρνηθώ για πάντα πια, ψεύτη ντουνιά, πόρτα και παραθύρι και θ’ αρνηθώ για πάντα πια, καχπέ ντουνιά, πόρτα και παραθύρι
— Γεια σου, Ρίτα!
Θα πα’ να βρω ηγούμενη να μοιάζει σαν και μένα να κλαίγω γω για κείνηνε κι εκείνη για τα μένα
Βαρέθηκα τον κόσμο πια, καλογριά θα γίνω και απάνω σε ψηλό βουνό μονάχη μου θα μείνω και απάνω σε ψηλό βουνό, μανούλα μου, μονάχη μου θα μείνω
Στα μαύρα το κορμάκι μου για πάντα θα το ντύσω τη φλόγα π’ έχω στην καρδιά, ψεύτη ντουνιά, ίσως και τηνε σβήσω τη φλόγα π’ έχω στην καρδιά, ε ρε ντουνιά, ίσως και τηνε σβήσω
— Άιντα! Ώ, λα λα!
Καλογριά θε να γινώ, θα μπω σε μοναστήρι και θ’ αρνηθώ για πάντα πια, ψεύτη ντουνιά, πόρτα και παραθύρι και θ’ αρνηθώ για πάντα πια, καχπέ ντουνιά, πόρτα και παραθύρι
— Γεια σου, Ρίτα!
Θα πα’ να βρω ηγούμενη να μοιάζει σαν και μένα να κλαίγω γω για κείνηνε κι εκείνη για τα μένα
